Dwory i pałace na Roztoczu Południowym i ziemi lubaczowskiej

Dwory, pałace, folwarki… To gdzie i z czego żyło ziemiaństwo przez stulecia na Roztoczu Południowym i ziemi lubaczowskiej w większości materialnie przestało istnieć. Jak podaje Janusz Mazur, z około 60 siedzib pozostało do naszych czasów zaledwie 12. Czas i ludzie obeszli się z dorobkiem pokoleń miejscowych ziemian znacznie gorzej niż np. z drewnianymi cerkwiami. A pamietać należy, że ziemiańskie dwory były ostoją polskości na tych terenach. Los większości tych bardziej lub mniej okazałych budowli, ogrodów, parków czy folwarków dobrze ilustruje zdjęcie, które wybrałem na nagłówek zarówno tej strony, jak i pozostałych, poświęconych poszczególnym posiadłościom. To fragment ceramiki znaleziony w głębi lasu, jedyny świadek tego co pozostało po miejscu niegdyś tętniącym życiem.

W 2013 roku ukazała się książka niezwykle ważna: Janusz Mazur, Zabytkowa architektura dworsko – pałacowa ziemi lubaczowskiej (pod redakcją Krzysztofa Stępnia, Mariusza Franta i Marka Małeckiego), Lubaczów 2013, wydana przez Stowarzyszenie Rozwoju Ziemi Lubaczowskiej. 

Pragnę gorąco podziękować Panu Januszowi Mazurowi za zgodę na wykorzystanie jego tekstów, Stowarzyszeniu Rozwoju Ziemi Lubaczowskiej za zgodę jako wydawcy oraz właścicielom fotografii za zgodę na ich udostępnienie na tej stronie internetowej – Panu Pawłowi Bietkowskiemu (dyrektorowi Fundacji im. Zygmunta i Jana Karłowskich), Rodzinie Przybylskich, Fundacji Smolin Andruszewski oraz Muzeum Kresów w Lubaczowie. Mapy (opracowane przeze mnie) pochodzą z Archiwum Państwowego w Przemyślu.

DWORY

 

logo


(c) Wszelkie prawa zastrzeżone.

Kopiowanie i udostępnianie publiczne bez pisemnej zgody autora tekstu, wydawcy, właściciela praw autorskich do fotografii oraz autora niniejszej strony internetowej jest działaniem nielegalnym.